Badanie dna oka

Badanie dna oka to najczęstsze badanie, jakie odbywane jest podczas twojej wizyty u okulisty. Na czym polega? Okulista za pomocą oftalmoskopu (wziernika ocznego) wpuszcza poprzez źrenicę snop światła, który po przejściu przez soczewkę i ciało szkliste oświetla dno oka. Oftalmoskopia (badanie dna oka) może uratować wzrok, gdyż pomaga wykryć jaskrę we wczesnym stadium. Ponadto na podstawie tego badania wyśledzi się choroby niezwiązane ze wzrokiem, jak cukrzyca i nadciśnienie tętnicze.

Dno oka - badanie

Obraz dna oka pozwala na rozpoznanie schorzeń siatkówki, takich jak: odwarstwienie siatkówki, krwotoki do siatkówki, choroby plamki), błony naczyniowej (zapalenie, nowotwory), nerwu wzrokowego (zapalenie, zanik jaskrowy) i ciałka szklistego (wylew krwi, zmętnienie). Oftalmoskopia poza możliwością diagnostyki schorzeń, pozwala stwierdzić choroby nieokulistyczne: nadciśnień tętnicze, cukrzyca, miażdżyca, niedokrwistość, choroby nowotworowe, choroby układu nerwowego.

Kto powinien podać się badaniu wzroku?

• osoby, które były nieprzytomne,
• po nagłym obniżeniu ostrości widzenia,
• ubytki w polu widzenia,
• zez u dzieci,
• wcześniaki podczas badań dodatkowych,
• zaburzenia równowagi,
• osoby z bólami głowy,
• zaburzenia ostrości widzenia barw.

Oftalmoskopia - metody

• oftalmoskopia bezpośrednia - badanie przeprowadza lekarz trzymając wziernik przed własnym okiem i zbliżając go do oka chorego. Pacjent znajduje się w ciemnym pokoju. Na polecenie lekarza patrzy się w różnych kierunkach, aby można było ocenić żądane miejsce dna oka,
• oftalmoskopia pośrednia - przeprowadza się przy użyciu soczewki skupiającej o dużej sile, którą lekarz trzyma prze okiem badanego w odległości  jej ogniskowej. Lekarz obserwuje obraz odwrócony i powiększony, który powstaje w płaszczyźnie soczewki trzymanej przed okiem badanego,
• Trójlustro Goldmanna- jest metodą włożenia na znieczuloną wcześniej rogówka trójlustra, które posiada w polu centralną soczewkę skupiającą otoczoną przez trzy lustra.

Dno oka nadciśnienie

Jednym z powikłań nadciśnienia tętniczego są zmiany w obrębie tętniczek siatkówki oraz tarczycy nerwu wzrokowego. Zmiany w obrębie naczyń dna oka odzwierciadlają stopień zmian naczyniowych w innych narządach. Regularna kontrola dna oku u chorego z nadciśnieniem tętniczym pozwala ocenić postęp choroby i skuteczność stosowanego leczenia. W tym celu używa się klasyfikacji Keitha i Wegenera, określającej stadia zmian naczyniowych na dnie oka.

We wczesnym okresie stwierdza się pogrubienie ścian naczyń - sklerotyzację. W późniejszym charakterystyczny jest objaw Gunna - poszerzenie naczyń żylnych powyżej uciskającego je stwardniałego i zwężonego naczynia tętniczego. Podczas dramatycznego wzrostu ciśnienia może dojść do obrzęku tarczycy nerwu wzrokowego.

W trakcie badania tylnego odcinka oka pacjent może odczuwać chwilowe olśnienie wywołane światłem wziernika, które samoistnie przechodzą po krótkiej chwili. Wyniki badań dna oka przedstawiane są w postaci opisu.


Bibliografia

Misiuk-Hojło M. (red.), Badania okulistyczne, Górnicki Wydawnictwo Medyczne, Wrocław 2010, ISBN 978-83-61257-25-7
Kański J.J. Diagnostyka kliniczna w okulistyce, Urban & Partner, Wrocław 2008, ISBN 978-83-60290-84-2
Bolton A., Kański J.J. Ilustrowane wykłady z okulistyki, Górnicki Wydawnictwo Medyczne, Wrocław 2004, ISBN 83-89009-03-X
Kański J.J. Okulistyka kliniczna, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-120-4