Badanie USG miednicy

Badanie USG układu rozrodczego wykonywane zarówno w ginekologii, jak i w położnictwie zawsze jest badaniem dostosowanym do aktualnego stanu kobiety. Takie badanie może być wykonane za pomocą sondy przezbrzusznej lub przezpochwowej. Każdy rodzaj badania USG jest poprzedzany badaniem ginekologicznym i wywiadem z pacjentką. Jakie są wskazania do wykonania USG miednicy?

 

 

W jaki sposób wykonuje się badanie USG miednicy?

Do wykonania badania lekarz stosuje, w zależności od wskazań:

• sondę przezbrzuszną (transabdominalne) - najczęściej wymaga opróżnienia pęcherza moczowego (wyjątkiem jest ciąża powyżej 10-12 tygodnia), wykonywana w większości sytuacji na kozetce;
• sondę przezpochwową (transvaginalne) - wykonuje się na fotelu ginekologicznym, nie wymaga opróżnienia pęcherza moczowego.

Obie formy przeprowadzenia badania powinny być poprzedzone badaniem ginekologicznym lub położniczym, podczas którego lekarz dowiaduje się o aktualnym stanie pacjentki, tj. na przykład o dacie ostatniej miesiączki, o ruchach płodu, o dacie zapłodnienia itp.

USG w ginekologii

Ultrasonografia w ginekologii i w położnictwie wykonywana jest z wielu powodów. Do niektórych z nich zaliczyć można:

USG w ginekologii:

• ciąża ektopowa,
• nietrzymanie moczu,
• badanie narządów miednicy mniejszej i inne.

USG w położnictwie:

• diagnostyka wczesnej ciąży,
• monitorowanie rozwoju płou (przynajmniej trzykrotne badanie ultrasonograficzne biometrii płodu w ciąży - np. w 14., 26. i 32. tygodniu ciąży),
• lokalizacja łożyska,
• badania prenatalne i inne
.

Nie istnieją ustalone zasady odnośnie tego, jak często należy wykonywać badanie USG. Jeżeli kobieta leczy się z niepłodności, badanie przeprowadza się przy każdej wizycie w celu monitorowania wzrostu pęcherzyka Graffa. Natomiast u w pełni zdrowej kobiety, która regularnie miesiączkuje i ma prawidłową budowę narządów płciowych badanie USG jest w zupełności zbędne, ponieważ nie dostarczy lekarzowi żadnych nowych informacji. Należy pamiętać, że USG nie zastępuje klasycznego badania ginekologicznego. Jest to wyłącznie badanie uzupełniające, w czym przypomina badanie moczu lub krwi. Dlatego też powinno być przeprowadzane wtedy, gdy istnieją wskazania do jego wykonania. Badanie USG macicy powinno odbywać się pod okiem ginekologa, który podczas klasycznego badania ginekologicznego zauważył coś niepokojącego i chce uzyskać o tym więcej informacji, lub chce udokumentować swoje spostrzeżenia z badania ginekologicznego, na przykład chce ocenić grubość endometrium. Niekiedy po USG macicy ginekolog ponownie bada pacjentkę ręcznie lub zleca wykonanie kolejnych badań. Argumentem za przeprowadzaniem tego badania przez ginekologa jest fakt, że lekarze innych specjalizacji nie zawsze są w stanie ocenić w prawidłowy sposób zmian w narządach płciowych, które są spowodowane cyklem płciowym. Zdarza się, że pęcherzyk Graffa w jajniku jest określany przez nich jako cysta. Z drugiej strony badania bywają na tyle nieprecyzyjne, że lekarz nie zauważa poważniejszych zmian patologicznych.

Badanie USG jest użyteczne, ale nie zawsze istnieją wskazania do jego wykonania. W tej kwestii warto zdać się na ginekologa.

Bibliografia

Nowicki A. Ultradźwięki w medycynie, Roztoczańska Szkoła Ultrasonografii, Warszawa 2010, ISBN 978-83-89687-59-3
Jędrzejewski K. (red.), Diagnostyka ultrasonograficzna w pediatrii, Urban & Partner, Wrocław 1999, ISBN 83-85842-74-8
Chapman S., Nakielny R. Metody obrazowania radiologicznego, Medycyna Praktyczna, Kraków 2006, ISBN 83-89015-89-7
Pruszyński B. Wskazania do badań obrazowych, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-3525-4