Czym jest angiografia i cewnikowanie serca

Cewnikowanie serca to badanie rejestrujące ciśnienie i wysycenie krwi w jamie serca i dużych naczyniach. Zgodnie z nazwą wykorzystywany jest do tego cewnik, który wprowadzany jest przezskórnie do żyły lub tętnicy. Badanie to najczęściej wykonywane jest u osób, u których wystąpiły wątpliwości diagnostyczne (w stosunku do występujących wad wrodzonych serca). Ponadto cewnikowanie serca  dokonywane jest u chorych, u których należy dookreślić stopień zaawansowania wady serca i kiedy wystąpiły wskazania do wykonania inwazyjnego zabiegu kardiologicznego.

Przed badaniem

Pacjent przygotowujący się do badania powinien:

• poinformować o ewentualnych reakcjach alergicznych na środki kontrastowe,

• poinformować o skazie krwotocznej,

• poinformować o ciąży,

• przekazać informację lekarzowi o przyjmowanych aktualnie lekach,

• przed badaniem poddać się EKG, RTG klatki piersiowej i badaniu echokardiograficznemu,

• zaleca się również kontrolę u stomatologa,

• ogolić obie pachwiny na chwilę przed badaniem.

Cewnikowanie serca

Cewnikowanie serca to badanie serca wykonywane w znieczuleniu miejscowym (dzieci w znieczuleniu ogólnym), najczęściej po podaniu odpowiedniego środka uspokajającego. W warunkach szpitalnych pacjentowi nakłuwa się naczynia udowe (rzadziej wkłucie następuje w dole łokciowym), a do niego wprowadza się koszulkę żylną lub naczyniową, która umożliwia przemieszczanie się cewnika do jamy serca i do dużych naczyń, które dodatkowo bywa kontrolowane na ekranie monitora. W przypadku cewnikowania jam "lewego serca" nakłuwa się naczynia tętnicze, natomiast jam "prawego serca" naczynia żylne. Dzięki cewnikom mierzone jest ciśnienie i określa się wysycenie krwi tlenem. Istnieją rzadkie sytuacje, że po wykonaniu cewnikowania serca do jamy serca wprowadzany jest kontrast.

W trackie badania pacjent powinien poinformować lekarz o wszelkich nietypowych i niepokojących dolegliwościach typu ból w klatce piersiowej, duszność, uczucie ciepła. Po kilkudziesięciu minutach badanie jest zakończone, a chory powinien przez kolejne kilkanaście godzin leżeć najlepiej bez najmniejszej ruchliwości. Po tym czasie (najczęściej musi minąć doba) pacjent może wstać, jednak zobowiązany jest przyjmować zwiększoną ilość płynów z równoczesnym ograniczeniem przyjmowania posiłków.

Powikłania

• mały krwiak w miejscu wprowadzenia cewnika,

• wystąpienie odczynu alergicznego (wysypka, rumień, pokrzywka, nudności, wymioty, ból głowy) na wykorzystany przy badaniu środek cieniujący.

Bibliografia

Poloński L., Wasilewski J. Elektrokardiografia i angiokardiografia w zawale serca, Urban & Partner, Wrocław 2004, ISBN 83-89581-60-4
Nowak Z. Badania czynnościowe w diagnostyce choroby niedokrwiennej serca, AWF Katowice, Katowice 2002, ISBN 83-87478-45-8
Banasiak W., Opolski G., Poloński L. (red.), Choroby serca - Braunwald, Urban & Partner, Wrocław 2007, ISBN 83-60290-30-9
Reddy G.P., Steiner R.M. Diagnostyka obrazowa - serce, Urban & Partner, Wrocław 2008, ISBN 978-83-7609-028-3