Mój mąż zgrzyta zębami. Czy to objaw jakiejś choroby?
27 lipiec 2010, godz. 16:49
Mój mąż ma 65 lat. Od pewnego czasu, od około trzech miesięcy zaczął zgrzytać zębami. 3 lata temu przeszedł udar niedokrwienny mózgu. Leczy nadciśnienie tętnicze krwi. Miał też migotanie przedsionków, które zostało wyleczone. Obecnie przyjmuje A***. Czy to wszystko może mieć wpływ na to zgrzytanie?
Bardzo proszę o odpowiedź.
Wrocławianka
słowa kluczowe:
Witam serdecznie.
Zgrzytanie zębami w trakcie snu to tzw. bruksizm, jest on zaliczany do nieprawidłowych zjawisk występujących w czasie snu. Bruksizm jest bezpośrednio spowodowany nadmiernym napięciem mięśni żwaczy.To zwiększone napięcie może wynikać z wielu przyczyn: należą tu np. problemy związane ze zgryzem (wady zgryzu, stawów skroniowo- żuchwowych, jamy ustnej), czynniki natury psychologicznej (nadwrażliwość na stres, zaburzenia lękowe, cechy osobowości) oraz zaburzenia czynności bioelektrycznej mózgu. Bruksizm może doprowadzić nawet do uszkodzeń zębów (złamań, starcia powierzchni zębów).
Warunkiem zastosowania właściwego leczenia jest, o ile to możliwe, ustalenie przyczyny bruksizmu. W tym celu wskazane jest: badanie stomatologiczne z oceną zgryzu, badanie psychologiczne oraz diagnostyka w poradni neurologicznej i w poradni leczenia zaburzeń snu.
Leczenie stomatologiczne polega na założeniu np. szyn ograniczających ruchy żuchwy i chroniących zęby. W terapii farmakologicznej stosuje się środki zmniejszające napięcie mięśni i przeciwzapalne. Jeśli stwierdza się przyczyny natury psychologicznej, skuteczna jest psychoterapia.
Zgrzytanie zębami w trakcie snu to tzw. bruksizm, jest on zaliczany do nieprawidłowych zjawisk występujących w czasie snu. Bruksizm jest bezpośrednio spowodowany nadmiernym napięciem mięśni żwaczy.To zwiększone napięcie może wynikać z wielu przyczyn: należą tu np. problemy związane ze zgryzem (wady zgryzu, stawów skroniowo- żuchwowych, jamy ustnej), czynniki natury psychologicznej (nadwrażliwość na stres, zaburzenia lękowe, cechy osobowości) oraz zaburzenia czynności bioelektrycznej mózgu. Bruksizm może doprowadzić nawet do uszkodzeń zębów (złamań, starcia powierzchni zębów).
Warunkiem zastosowania właściwego leczenia jest, o ile to możliwe, ustalenie przyczyny bruksizmu. W tym celu wskazane jest: badanie stomatologiczne z oceną zgryzu, badanie psychologiczne oraz diagnostyka w poradni neurologicznej i w poradni leczenia zaburzeń snu.
Leczenie stomatologiczne polega na założeniu np. szyn ograniczających ruchy żuchwy i chroniących zęby. W terapii farmakologicznej stosuje się środki zmniejszające napięcie mięśni i przeciwzapalne. Jeśli stwierdza się przyczyny natury psychologicznej, skuteczna jest psychoterapia.
- Zaloguj się lub utwórz konto aby dodać komentarz