- abcbadania.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Proszę o interpretacię wyników badania rezonansu magnetycznego
Proszę o interpretacię wyników badania rezonansu magnetycznego
Badanie tomografii rezonansu magnetycznego kręgosłupa l-s wykonane na odcinku th10-s3, sekwencji TSE, CISS, w obrazach T1 i T2-zależnych wskazuje symetryczne wypukliny pierścieni włóknistych krążków międzykręgowych L4/L5 i L5/S1 o szerokości do 3mm, modelujące worek oponowy, sięgające w kierunku otworów międzykręgowych i mogący powodować dyskretny ucisk korzeni nerwów rdzeniowych. Wymiar strzałkowy kanału kręgowego jest na w/w poziomach umiarkowanie zmniejszony do 13-13,4 mm, na pozostałych poziomach lędźwiowych wynosi 15,5-17 mm.
Wykonane u Pani badanie rezonansu magnetycznego wykazało obecność średniego stopnia zmian zwyrodnieniowych, najbardziej zaawansowanych na poziomie między czwartym, a piątym kręgiem lędźwiowym oraz między piątym kręgiem lędźwiowym, a pierwszym kręgiem krzyżowym. Nie napisała Pani nic o objawach, jednak takie zmiany mogą powodować bóle tego odcinka kręgosłupa z promieniowaniem do kończyn dolnych, drętwieniem tych kończyn, osłabieniem czucia, a przypadku narastania zmian zwyrodnieniowych może dojść także do osłabienia siły mięśniowej. Na szczęście u Pani nie ma jeszcze bardzo zaawansowanych zmian z uciskiem na rdzeń kręgowy.
Jednak jeśli taki wynik pozostawi się bez interwencji, to zmiany będą narastać wraz z upływem lat. Postępowanie w przypadku zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa obejmuje leczenie przeciwbólowe (doraźne, ograniczone do minimum, bo nie poprawia sytuacji miejscowej, a jedynie uśmierza ból niosąc przy tym poważne działania niepożądane, jak np. uszkodzenie błony śluzowej żołądka). Pozostałe metody leczenia to rehabilitacja i fizykoterapia oraz leczenie operacyjne. Prawdopodobnie w Pani przypadku leczeniem pierwszego wyboru będzie rehabilitacja i fizykoterapia (konieczne jest regularne wykonywanie w warunkach domowych ćwiczeń zaleconych przez rehabilitanta). O operacji decyduje neurochirurg, biorąc pod uwagę objawy występujące u pacjenta oraz wynik rezonansu magnetycznego. Zwykle leczenie operacyjne stosuje się u pacjentów, u których występują istotne odchylenia w badaniu neurologicznym (np. osłabienia siły mięśniowej czy zaburzenia zwieraczowe) oraz duże nieprawidłowości w badaniu rezonansu.
Opis badania
Badanie wykonano w sekwencjach SE T1 i FSE T2 przeglądowe a także SE T1 i SE T1+FS po dożylnym podaniu kontrastu w przekrojach poprzecznych i strzałkowych w warstwach o grubości 4 mm.
Nieco spłycona jest fizjologiczna lordoza kręgosłupa lędźwiowego w górnym odcinku.
W dolnych objętych polem badania segmentach piersiowych i w odcinku lędźwiowym widoczne są guzki Schmorla co przemawia za zaburzeniami kostnienia.
W segmencie Th12-L1 i L1-L2 na przekrojach poprzecznych w przednio-prawobocznym odcinku worka oponowego w sekwencji T2 nieco wyodrębnia się hypointensywna strefa bez wzmocnienia sygnału po dożylnym podaniu kontrastu-obraz MR odpowiada artefaktowi przepływowemu.
Nieco obniżona jest tarcza międzykręgowa L5-S1 z jaj częściową niewielką dehydratacją.
Na poziomie L2-L3 widoczne są niewielkie ok.2 mm szerokołukowe tylno-lewoboczne uwypuklenia krążka międzykręgowego z niewielkim modelowaniem worka oponowego, z niewielkim zwężeniem obu otworów międzykręgowych nieco bardziej lewego.
Na wysokości L3-L4 stwierdza się ok.2 mm uwypuklenie krążka międzykręgowego z niewielkim modelowaniem worka oponowego,z niewielkim zwężeniem obu międzykręgowych nieco bardziej lewego.
W segmencieL4-L-5 obecne jest ok. 2-2,5 mm szerokołukowe tylno-lewoboczne uwypuklenie krążka międzykręgowego z modelowaniem worka oponowego,ze zwężeniem obu otworów międzykręgowych bardziej lewego.
Na poziomie L5-S1 uwidoczniono ok. 2.3mm szerokopodstawną tylno-pośrodkową protruzję krążka międzykręgowego z niewielkim modelowaniem worka oponowego z niewielkim zwężeniem obu otworów międzykręgowych.
Wymiar strzałkowy ograniczeń kostnych kanału kręgowego w odcinku lędźwiowym wynosi ok 16 mm.
Stożek końcowy rdzenia położony jest na poziomie L1-L2 o prawidłowym sygnale. Po dożylnym podaniu kontrastu nie stwierdzono patologicznego wzmocnienia sygnału struktur wewnątrzkanałowych w odcinku lędźwiowym.
Dodaj nowy komentarz