Rezonans magnetyczny (MRI)

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) jest metodą bardzo specjalistyczną i zaawansowaną. Pokazuje lekarzowi zmiany w ludzkim organizmie z dużą dokładnością. Metoda ta polega na umieszczeniu pacjenta w polu magnetycznym wytwarzanym przez silne magnesy.

Pacjent nie jest tu więc narażony – w przeciwieństwie do badania RTG czy tomografii komputerowej – na szkodliwe działanie promieniowania lampy rentgenowskiej. W licznych badaniach nie odkryto natomiast, aby pole magnetyczne miało niekorzystny wpływ na zdrowie badanego. Czasem aby wykonać badanie MRI, pacjentowi do żyły należy podać kontrast. W rzadkich przypadkach może wystąpić związana z tym reakcja alergiczna. Ryzyko to nie jest większe niż w wypadku substancji kontrastowych zawierających jod i powszechnie stosowanych podczas zdjęć rentgenowskich oraz tomografii komputerowej.

Przebieg badania MRI

Badanie MRI nie jest nieprzyjemne czy bolesne. Pacjent leży bez ruchu w oświetlonym tunelu, mając kontakt z personelem przez cały czas badania. Tunel jest duży, lecz wąski, więc jeśli badany cierpi na klaustrofobię, wskazane jest podanie łagodnego środka uspokajającego. W zależności od rodzaju badania cała procedura może trwać od 30 do 90 minut.

Do badania nie trzeba przygotowywać się w szczególny sposób. Należy jedynie zdjąć wszelkie metalowe ozdoby, takie jak kolczyki, broszki, naszyjniki, zegarki naręczne, a także długopisy, klucze i inne, gdyż mogłyby one zakłócać pole magnetyczne. Z tego samego powodu do MRI nie mogą zostać zakwalifikowani pacjenci, którzy mają w ciele metalowe implanty. Dotyczy to w szczególności rozrusznika serca, gdyż pole magnetyczne mogłoby poważnie zakłócić jego pracę. Podobnie jest w przypadku neurostymulatorów wszczepionych do mózgu. Inne implanty, takie jak sztuczna zastawka serca, proteza naczyniowa (tzw. stent), protezy stawów, gwoździe i płytki zespalające czy wkładki antykoncepcyjne, mogą przemieścić się w ciele pacjenta w trakcie badania, więc wymagana jest szczególna ostrożność. Uwagę należy zwrócić też na osoby, które wskutek urazu czy narażenia zawodowego mogą mieć w ciele (głównie w gałce ocznej) metalowe opiłki. Dotyczy to przede wszystkim spawaczy. Jeśli istnieje takie podejrzenie, przed badaniem MRI konieczna jest konsultacja okulistyczna. Kobiety będące w ciąży powinny koniecznie poinformować o tym wykonującego badanie lekarza.

Wskazania do MRI

Wskazania do wykonania rezonansu są podobne jak w przypadku tomografii komputerowej. W niektórych przypadkach wykonanie MRI jest jednak nieodzowne. Badanie to jest szczególnie przydatne do diagnostyki mózgu w kierunku wad wrodzonych, guzów, zmian zapalnych, demielinizacyjnych, naczyniowych (angio MRI mózgu) i innych. Rezonans jest też badaniem z wyboru w obrazowaniu kręgosłupa, stawów i kanału kręgowego (można wykonać dodatkowo tzw. mielografię MR w celu oceny szpiku kostnego). MRI stosuje się też do oceny sutków, serca, jamy brzusznej, miednicy, dróg żółciowych czy układu moczowego. Ponadto rezonans jest jednym z najdokładniejszych badań (oprócz nierozpowszechnionego w Polsce PET) wykrywających nowotwory we wczesnym stadium. MRI mogłoby być doskonałym badaniem przesiewowym w kierunku wielu nowotworów, ale na przeszkodzie stoi jego wciąż jeszcze wysoka cena.


Bibliografia

Sąsiadek M. Rezonans magnetyczny w praktyce klinicznej, Urban & Partner, Wrocław 2007, ISBN 83-60290-50-7
Brant W.E., Helms C.A. Podstawy diagnostyki radiologicznej, Medipage, Warszawa 2008, ISBN 978-83-89769-69-X
Pruszyński B. Radiologia - diagnostyka obrazowa, Rtg, TK, USG, MR i medycyna nuklearna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-4325-9
Oestmann J.W. Radiologia kliniczna - zaczynamy, Medipage, Warszawa 2007, ISBN 83-89769-32-9