W jaki sposób przeprowadza się badanie potencjałów wywołanych?

Potencjały wywołane, czyli aktywność elektryczna rejestrowana w korze mózgowej po działaniu konkretnym bodźcem na najbardziej wyszczególnione receptory zmysłowe. Badanie to stosuje się podczas monitorowania przebiegu wybranych operacji neurochirurgicznych, a także w sytuacjach, kiedy w receptorze słuchu podejrzewa się uszkodzenia.

 

Wskazania do przeprowadzenia badania

Badanie potencjałów wywołanych przeprowadza się, gdy jest podejrzenie uszkodzenia:

• słuchu u niemowląt i małych dzieci,
• guza nerwu statyczno-słuchowego,
• symulacji głuchoty czy niedosłuchu.

Badanie to wykorzystywane jest również (poza otolaryngologią = chorobami ucha) w poszerzeniu diagnozy w chorobach układu nerwowego i chorobach oczu.

Przygotowanie pacjenta do badania

Pacjent (osoba dorosła) przed badaniem powinna:

• przekazać lekarzowi prowadzącemu wszelkie niezbędne informację podczas wywiadu lekarskiego, w tym o aktualnie przyjmowanych lekach,
• poddać się badaniom: otolaryngologicznym fizykalnym, subiektywnym badaniem słuchu (tj. badaniem progowym tonalnym, testami nadprogowymi, audiometrią słowną), badaniem narządu przedsionkowego, badanie neurologiczne i tomografii komputerowej głowy (TK).

U dzieci niezbędne skierowanie na badania (przed badaniem potencjałów słuchowych wywołanych):  

• u pediatry,
• u otolaryngologa,
• u neurologa,
• u psychologa. 


Badanie potencjałów słuchowych wywołanych wykonuje się w pozycji leżącej, nieruchomej, podczas której w określone miejsca na ciele pacjenta montuje się elektrody. Elektrody połączone są z przedwzmacniaczem, który dalej połączony jest ze wzmacniaczem, zespołem filtrów i ze słuchawkami oraz komputerem, który zapisuje, analizuje i drukuje wyniki.

Bodźce wywołane podaje się poprzez słuchawki, które pacjent ma założone podczas wykonywania badania i podawane są bodźce akustyczne o różnym natężeniu. Rejestrowane odpowiedzi na bodziec (akustyczny) ogranicza się do jednego źródła. Ważne jest również by wyeliminować bodźce mięśniowe poprzez ograniczenie przełykania, przy zamkniętych oczy, w celu zredukowania bodźca wzrokowego. Całość badania trwa do godziny czasu. Badanie nie niesie za sobą powikłań ani specjalnych zaleceń po badaniu. 



Bibliografia

Śliwińska-Kowalska M. Audiologia kliniczna, Mediton, Łódź 2005, ISBN 83-913433-8-3
Pruszewicz A. Audiologia kliniczna - zarys, AM Poznań, Poznań 2010, ISBN 978-83-7597-066-1
Durko M., Godycki-Ćwirko M., Kosiek K., Latkowski B. Choroby uszu, nosa, jamy ustnej, gardła i krtani, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3705-0
Latkowski B. Otorynolaryngologia - kompendium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 978-83-200-3628-2